Bitterballen en bierbuiken


"Net uit!" De rondbuikige aanvoerder van de tegenstander weet het zeker: zojuist heeft hij de wedstrijd met 3-2 gewonnen omdat ik de bal "net" heb uitgeslagen. Mijn teamgenoten zijn het niet met de bierbuik eens; de scheidsrechter wel. Einde wedstrijd en opnieuw een nederlaag. Toch wordt er niet lang getreurd. Alleen wanneer wordt gedacht aan de misgelopen portie bitterballen ("Die zouden er wel ingaan na twee uur spelen!") kijken met name de jonkies van het team even sip. Maar regel is regel: alléén bij winst mag er uit de frituur worden genuttigd. En dus blijft het bij een biertje bij dit donderdagavondavontuur op deze 27e oktober. Vier wedstrijden, zeven punten. Dat kan beter...


..."Dat kan beter!", riep ik mezelf toe toen ik eind augustus voor het eerst kwam meetrainen in Lent. Het was wel even wennen: opeens was ik geen libero meer in Hilversum, maar zag iedereen in mij een geschikte passer/loper. OK. Slik. "Het maakt mij niets uit", riep ik echter stoer om vervolgens enkele dagen later bijna niet meer uit bed te kunnen komen van de spierpijn. Ik was niet de enige, hoorde ik de volgende week. Van jong tot oud - en daar zitten bij Heren 1 nogal wat jaartjes tussen: iedereen klaagde over zere benen dankzij de 'martelaarstraining' van ons aller Luba (of is het Lüba? Of is het Loeba? Of is het Loubaa?) Toch gingen we vol overgave weer aan de slag. Want er is een doel dit seizoen: hoger eindigen dan het vorige. Ik zet me er graag voor in, want bitterballen lust ik als geen ander...


Jeroen van Wieringen
(Heren 1)

Comments