Net uit‎ > ‎December 2011‎ > ‎

Weg met die prognose

Lent 11 november 2011, 00.45 – Het is laat. Ik zit op bed, pyjama aan, stukje chocola, een groot glas water en de laptop op schoot. Morgen gaan we Net Uit af maken en ik moet nog twee stukjes schrijven: over het beachvolleybaltoernooi en over de dames. Helaas heb ik voorlopig alleen inspiratie voor een wedstrijdverslag van een zenuwslopende wedstrijd. Met een delegatie van acht personen (Marja, Noortje, Milou, Mieke, Grietje, Renée, Claudia en ik) kwamen we aan in de Klif. De plek waar het allemaal zou gaan gebeuren. De prognose was gesteld op 3-2 winst voor Volamie. ‘Verliezen van Oosterhout, mooi niet’ was onze gedachte. Die prognose gaan we overboord gooien. In het begin leek het erop dat de dames uit Oosterhout ons in de pan zouden hakken. We zaten nog niet echt lekker in de wedstrijd en maakten best veel fouten. Gelukkig kregen wij van hun ook af en toe een cadeautje, waardoor de achterstand wel in te halen zou zijn geweest. De eerste twee sets waren een beetje lauw. “Stop een peper in je mond, laat hem zakken tot je kont, maak hem heet en laat een scheet, dan komt er vuurwerk uit je reet” wat Noortje altijd fanatiek zingt, was nog ver te zoeken bij ons. Maar het tij keerde.  De derde set hadden we onze draai gevonden en gingen we vol goede moed er tegen aan. Het werd één groot feest. Af en toe leek het zelfs wel carnaval met al die ongelofelijk foute, maar leuke liedjes die werden gezongen. Hoe meer feest wij vierden, hoe chagerijniger en geïrriteerder de tegenstanders werden. We hadden ons geheime wapen gevonden, dankzij de tip van Tessa en hierdoor hebben we de derde set, de vierde set en uiteindelijk ook de vijfde set in de wacht kunnen slepen. De vierde (of was het de derder??) set was zenuwslopend, maar wonnen we toch nog met 26-24. De vijfde set is een van onze sterke punten. We spelen hem te vaak (we moeten de tegenstander gewoon meteen omverwerpen), maar we winnen hem ook vaak. Zo ook deze keer. Ons enthousiasme en de flitser van Taners fototoestel irriteerden hen mateloos. En uiteindelijk wonnen we de vijfde set met 15-13. De wedstrijd konden we in onze zak steken!

Reden voor een feestje dus. In de kantine zaten Luba, de coach, en Taner en Vincent, onze trouwe supporters, ons op te wachten. Erg lang konden we niet borrelen, want in Oosterhout gaan ze niet door tot in de late uurtjes. De afterparty was dus kort maar krachtig. Na een lekker fietstochtje, kwamen we (of althans het deel dat in Lent woont) weer terug in ons mooie dorp en kon ik heerlijk in mijn bedje kruipen met een stukje chocola, een groot glas water en mijn laptop op schoot.

< vorige | volgende >